Szukaj
Polub nas!

Errol Flynn fot WikipediaErrol Flynn (fot. Wikipedia)Amant czy pedofil?

Ostatnie miesiące przyniosły w USA liczne sensacyjne doniesienia o atakach seksualnych na kobiety ze strony bogatych i wpływowych mężczyzn, głównie polityków i ludzi Hollywoodu. Tego rodzaju wydarzenia nie są niczym nowym. W latach 30. XX wieku doszło do wielkiego skandalu z udziałem ówczesnej wielkiej gwiazdy filmowej, Errola Flynna. Tyle że wtedy traktowano tego rodzaju sprawy nieco inaczej niż dziś...

Flynn nigdy nie miał być aktorem ani też w młodości w ogóle o tego rodzaju karierze nie marzył. Urodził się na australijskiej Tasmanii, gdzie chodził przez pewien czas do szkoły, ale później został przez rodziców wysłany do Anglii na naukę w West London College. Stamtąd wrócił do Australii i uczył się dalej w Sydney Church of England Grammar School, skąd jednak został wyrzucony za kradzież oraz „incydent seksualny” ze szkolną praczką. Szczegóły tego incydentu nigdy nie zostały ujawnione. W ten sposób zakończyła się formalna edukacja przyszłego amanta o światowej sławie.

 Przypadkowy aktor

Przez następne lata młody Flynn imał się różnych zajęć. Przez pewien czas pracował w firmie przewozowej, ale został zwolniony za kradzież drobnej gotówki. Próbował też swoich sił w uprawie tytoniu oraz górnictwie metali szlachetnych. Był młodzieńcem trudnym i nie wróżono mu niczego dobrego na przyszłość. Jego rodzice zdradzali narastający niepokój o jego losy, ale z chwilą ukończenia przez syna 18. roku życia nie mieli na jego poczynania większego wpływu.

Do przełomu doszło w 1933 roku, kiedy to australijski producent filmowy Charles Chauvel szukał aktora, który miał się wcielić się w postać Fletchera Christiana w filmie pt. Mutiny on the Bounty, opowiadającego o słynnym buncie na pokładzie brytyjskiego statku żeglującego w pobliżu Tahiti. Nie bardzo wiadomo, w jaki sposób Errol znalazł się wśród grona branych pod uwagę ludzi, gdyż aktorem nie był i nie miał na swoim koncie żadnego doświadczenia filmowego. Niektórzy twierdzili, że Chauvel zobaczył Flynna na zdjęciu w gazetowym doniesieniu o kolizji dwóch jachtów. Inni byli zdania, że polecił go producentowi aktor John Warwick. Tak czy inaczej Flynn został obsadzony w roli głównej i choć obraz okazał się niewypałem, młody Australijczyk nagle zainteresował się aktorstwem i pojechał do Wielkiej Brytanii, by szukać szczęścia w tym zawodzie.

W Londynie zagrał poślednią rolę w filmie I Adore You, co niczego nie zmieniło w jego karierze. Jednocześnie jednak znalazł zatrudnienie w profesjonalnym teatrze Northhampton Repertory Company, gdzie przez 7 miesięcy uczył się sztuki aktorskiej. Niestety ponownie jego burzliwy temperament spowodował zwolnienie go z teatru za celowe zrzucenie ze schodów jednej z pracownic. Mimo to, londyński producent Irving Asher z wytwórni Warner Brothers obsadził Flynna w filmie Murder at Monte Carlo. Było to dzieło miernej jakości i w kinach nie znalazło poklasku, ale Asher był na tyle zachwycony występem Australijczyka, że wysłał do swoich zwierzchników w Hollywoodzie telegram, w którym nalegał, by Warner Brothers podpisała z nim kontrakt. Wkrótce potem Errol wyruszył na pokładzie statku pasażerskiego do Los Angeles. W czasie tej podróży poznał starszą od siebie o 5 lat aktorkę Lili Damitę, która w Hollywoodzie miała liczne i pożyteczne kontakty.

Damita i Flynn wzięli wkrótce ślub, jednak pierwsze kroki w fabryce snów nie były dla Errola zbyt obiecujące. Na początek dostał małą rolę w filmie The Case of the Curious Bride, w którym na ekranie pojawiał się tylko dwa razy – raz jako nieboszczyk i raz jako przelotne wspomnienie jednej z głównych postaci.

Wszystko to jednak zmieniło się dramatycznie w roku 1935, gdy reżyser Michael Curtiz zaczął przygotowywać się do rozpoczęcia produkcji filmu Captain Blood. Była to klasyczna opowieść o przygodach grupy piratów, a w tytułowej roli miał wystąpić Robert Donat, który jednak odmówił. Curtiz rozważał przez pewien czas powierzenie tej roli Leslie Howardowi, ale ostatecznie zdecydował się na Flynna, co było decyzją mocno ryzykowną. Jednak film okazał się wielkim światowym przebojem, a Errol stał się nagle człowiekiem powszechnie znanym. Dalsze filmy, w których zagrał, na czele z The Adventures of Robin Hood, umocniły jego pozycję jednej z największych gwiazd ówczesnego kina.

Jego kinową partnerką była wtedy najczęściej Olivia de Havilland. Mimo wielu plotek ich temat, para ta nigdy nie nawiązała ze sobą romantycznego związku. Wiele lat później Olivia przyznała, że przez pewien czas była we Flynnie zakochana, ale nigdy nic konkretnego z tego nie wynikło. Ani ona, ani też liczne inne wielbicielki Errola nie wiedziały, iż w życiu prywatnym romantyczny bohater walczący na kinowych ekranach ze złem jest zupełnie innym człowiekiem, nękanym przez groźne demony.

 Przed sądem

Przez większość swojego życia Flynn dużo pił, palił papierosa za papierosem, a w latach 40. eksperymentował z narkotykami. Jednak jego głównym nałogiem były kobiety. Miał niezliczone romanse, między innymi z Lupe Velez, Marleną Dietrich i Dolores del Rio. Bywał na wielkich przyjęciach w domu Williama Randolpha Hearsta, gdzie alkohol lał się strumieniami i gdzie czasami dochodziło do orgiastycznych wydarzeń. Raz Flynn został nawet stamtąd wyproszony z powodu kompletnego upojenia alkoholowego.

Damita  Flynn fot WikipediaErrol Flynn ze swoją pierwszą żoną
Lili Damitą (fot. Wikipedia)
We własnym domu Errol kazał w sypialniach i łazienkach zamontować tzw. dwustronne lustra i skryte wizjery, tak by można było bezkarnie podglądać goszczące u niego panie. Jedną z nich była w swoim czasie aktorka Hedy Lamar, która w 1966 roku wyznała w swojej autobiografii, że wiedziała o tym, iż Flynn podglądał ją w łazience. A gdy w latach 70. gitarzysta grupy The Rolling Stones, Ronnie Wood, oglądnął dawny dom Errola, gdyż rozważał jego zakup, doszedł do wniosku, iż była to siedziba „nałogowego podglądacza”. Jednak problemy aktora nie ograniczały się do podglądactwa.

W roku 1942 Flynn przyjął obywatelstwo USA i wkrótce zgłosił się do służby w armii, ale nie został przyjęty ze względu na zły stan zdrowia – miał wadę serca, cierpiał z powodu licznych zarażeń chorobami wenerycznymi, zapadł kilka razy na malarię i był przez pewien czas chory na gruźlicę. Wytwórnia Warner Brothers zataiła wszystkie te dane, by nie burzyć aktorskiego wizerunku aktora. Jednak w tymże roku 1942 wizerunek ten nieodwracalnie ucierpiał z innego powodu.

Dwie nastoletnie dziewczyny, Betty Hansen i Peggy Satterlee, oskarżyły Flynna o gwałt. Pierwsza z nich miała zostać zgwałcona w domu jego przyjaciela, Fredericka McEnvoya. Drugi gwałt miał rzekomo miejsce na pokładzie jachtu Flynna. Przy wielkim zainteresowaniu ze strony mediów w styczniu 1943 roku rozpoczął się głośny proces aktora.

Jego obrońca, Jerry Giesler, zastosował taktykę znaną również dziś. Próbował zdyskredytować obie powódki, zarzucając im liczne romanse z żonatymi mężczyznami i przedstawiając je jako osoby z gruntu niemoralne. Wyjawił też, że Satterlee poddała się raz zabiegowi aborcji, co wtedy było w USA nielegalne. Jego strategia odniosła zamierzony skutek – Flynn został uniewinniony. Cała ta sprawa zniszczyła jednak kinematograficzny wizerunek aktora jako romantycznego amanta z szablą w garści.

Dalsza kariera filmowa Errola trwała jeszcze przez następne 14 lat, ale nigdy nie wzniosła się na takie wyżyny jak w latach przedwojennych. Flynn zmarł niespodziewanie w 1959 roku w czasie pobytu w Vancouver. Lekarze poinformowali później, że przyczyną zgonu była „choroba wieńcowa skomplikowana wczesną marskością wątroby”. W chwili śmierci u boku aktora znajdowała się młoda dziewczyna, Beverly Adland. Wtedy nikt jej osobą zbytnio się nie interesował. Dopiero dwa lata później okazało się, iż Beverly była ostatnim skandalem w życiu Flynna.

 Romans z dzieckiem

W roku 1961 matka Beverly, Florence, napisała powieść pt. The Big Love, w której ujawniła, że Errol zaczął romansować z jej córką, gdy ta miała niespełna 15 lat. Po raz pierwszy zobaczył ją śpiewającą w chórze, zatrudnionym przez studio filmowe. Zaprosił ją do swojego biura, by uzgodnić z nią datę spotkania, w czasie którego dziewczyna miała zostać „przesłuchana” pod kątem ewentualnej roli filmowej. Do spotkania doszło późną nocą w domu znajomego Flynna. Jak przyznaje sama Florence, nie sprzeciwiała się wysłaniu córki na to spotkanie.

Dziś wiadomo, że tamtej nocy nastoletnia dziewczyna straciła dziewictwo. Flynn zabiegał potem nieustannie o jej względy, ale Beverly długo odrzucała go. Ostatecznie jednak stała się jego stałą partnerką. Dopiero wtedy Florence zaczęła protestować, ale aktor uspokoił ją obietnicami, że zrobi z jej córki wielką gwiazdę. Przez pewien czas istotnie próbował wprowadzić Beverly w hollywoodzkie kręgi, ale bez większego powodzenia. Starał się dla niej między innymi o rolę w filmie Stanleya Kubricka Lolita, na co reżyser nie przystał. Następnie pojechał z nią na Kubę, gdzie sam nakręcił film Cuban Rebel Girls z Beverly w roli głównej, jednak dzieło to nigdy nie zagościło w amerykańskich kinach. Z okazji 17. urodzin dziewczyny Flynn ogłosił, że zamierza się z nią ożenić, do czego nigdy nie doszło, gdyż aż do śmierci aktora toczyło się postępowanie rozwodowe z jego trzecią żoną.

 Pośmiertne skandale

W roku 1980 Charles Higham napisał biografię Flynna, w której stwierdził, że aktor przez wiele lat zdradzał profaszystowskie sympatie i że być może w czasie II wojny światowej szpiegował na rzecz Niemiec. Oskarżenia te wywołały wiele kontrowersji i protestów. W obronie Flynna stanął między innymi jego wieloletni przyjaciel, brytyjski aktor David Niven. Z tezami Highama nie zgadzają się też liczni specjaliści, którzy twierdzą, że w roku 1942 aktor próbował dostać się do szeregów OSS (prekursorki CIA), przez co był przez pewien czas obserwowany przez agentów FBI, którzy nie zauważyli niczego podejrzanego. Mimo to w roku 2000 Higham powtórzył swoje oskarżenia, tym razem cytując zeznania byłej sekretarki w brytyjskim wywiadzie MI5, Anne Lane, na temat tajnych danych o aktorze zawartych w brytyjskich archiwach. Jednak do dziś nikt tych danych nie widział.

Innym dziwnym epizodem w życiu Flynna był jego zażyły związek z L. Ronem Hubbardem, założycielem sekty scjentologów. W roku 1982 Ronald DeWolf, syn Hubbarda, powiedział w wywiadzie dla pisma Penthouse, że jego ojciec traktował Errola jak własnego syna i prowadził z nim różne nielegalne interesy, między innymi przemyt narkotyków oraz werbunek nieletnich kobiet do „przemysłu seksualnego”. Jednak Flynn nigdy nie stał się członkiem sekty.

Pod koniec swojego życia Flynn spotykał się wielokrotnie na Kubie z Fidelem Castro, którego podziwiał i popierał jego rewolucję. Było to jednak zanim Castro dokonał zwrotu w kierunku marksizmu i popadł w niełaskę Białego Domu.

Andrzej Heyduk